De SP van Spiekem

De SP van Spiekem


Als je je leven deelt met een journalist, mag je best een beetje medelijden hebben met de kinderen die jullie op de wereld hebben gezet. Ik schets een voorbeeld:
Kind komt hevig huilend naar papa toe.
Papa vraagt: ‘Wat is er gebeurd, liefje?’
Kind antwoordt: ‘Hij heb me heel hard geslagen.’
Eerste reactie vader: ‘HEEFT geslagen, hij heeft geslagen.’
(Om vervolgens liefdevol te troosten hoor, dat echt wel)

Want taal is belangrijk, vindt hij vooral, maar ik eigenlijk ook.
En dus verbeteren we tig keer hij heb door hij heeft, hij loopte door hij liep en hij valde door hij viel.

Maar soms zorgt taal voor een glimlach, omdat je dat zelf nooit zo had bedacht, het uit de mond van je kind zo mooi en lief klinkt en je dat moment zo lang mogelijk vast wilt houden.
Zoals ik nog goed weet hoe mijn schattige zeven jaar jongere zusje op hele jonge leeftijd woorden gebruikte als ´Koffiepezetteraatje´(Koffiezetapparaat), ´Siemesappesappie´(Sinaasappelsap) en ´Tamme-tomme-jassen’ (Tandenpoetsen). Een soort Zuid-Afrikaans voor kleuters dus eigenlijk. Mijn vier jaar oudere zus gebruikt deze woorden nog steeds te pas en te onpas, weet ik, zo schattig was het.

Ik schets een nieuw voorbeeld
Dochter komt met een geheimzinnige glimlach naar haar vader toe, buigt zich naar z’n oor en zegt zachtjes:
‘Zal ik spiekem wat vertellen, papa?’
Hij glimlacht vertederd en zegt: ‘Vertel jij nou eens spiekem wat aan papa.’

Een paar dagen later zitten we aan tafel.
In de educatief verantwoorde vakantieboekjes die de tweeling van oma heeft gekregen, moeten er wat woorden worden bedacht beginnend met Sp.
‘Spook’, zegt Lisa
‘Spiegel’, zegt haar broer
‘Sproeten’, zegt andere broer
‘Spannend’, zegt m’n lief
‘Spiekem’, zeg ik flauw.
Lisa knikt al instemmend.
‘Je kunt ook overdrijven’, zegt m’n lief.
Jules ziet dat als aanmoediging om te gaan overdrijven: ‘Ssssspiemel!’
Hij lacht verreweg het hardst, maar krijgt bijval van de andere mannen, ook van die van begin vijftig.
‘Splassertje’, giert Egge

We zijn er weer.

En zo letten we dus echt heel erg op ons Algemeen Beschaafd Nederlands.
– Maar eten we soms een WiFi-worstje voor de hartige trek
Kroekkroek bij de nasi
– Is Egge’s favoriete gerecht pasta met Gatballetjes
– Maar bij IKEA noemen we dat dan weer Zweetballetjes

– Ook zetten we als het donker wordt graag weer de Baxine-lichtjes aan
– Zijn de rondslingerende stiften die opgeruimd moeten worden niet de Mijnes, maar de Jounes.
– En is het bereik van onze Hokie Tokie (Walkie Talkie) niet heel ver

En terwijl de jongens nog aan het lachen zijn om hun eigen vieze-woorden-grappen, rolt m’n dochter met haar ogen en zegt quasi verontwaardigd tegen mij: ‘Altijd die jongens weer! Die woorden zijn natuurlijk helemaal niet met een SP.’
Ik twijfel een seconde of dit het moment is om het spiekem-geheim te onthullen.
Maar dan verheft Lisa al haar stem en roept over het gelach van haar broers heen: ‘SPBorstenhouder!’
Dan moet ik toch ook maar lachen en besluit dat dit nog niet het moment is.

 

Ps. Onlangs werd ik geattendeerd op de KidsQuote-app: een superleuke en simpele app waarmee je al je uitspraken, foto’s en video’s van je kroost kunt bewaren (en delen, alleen als je wilt). Had ik eerder moeten weten en installeren; ik kwam er bij het tikken van dit stukje achter dat ik al heel wat uitspraken vergeten moet zijn. Hoe staat het met jullie geheugen?

Categorie:

+ Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe