De pet

De pet


Het was de tweede week van april.
Een week voor Record Store Day, het evenement waar ik al weken naar toe aan het werken was en dat was ook te zien.

Op dinsdag 10 april waren er repetities op school voor de podiumavonden van woensdag 11 en donderdag 12 april ‘s avonds.
Voor kind 1 moest er een oude mannen bril, een stok en een geruite blouse komen.
Voor kind 2 een gescheurde broek, een oude blouse en een grote zakdoek.
Voor kind 3 een spijkerjasje, een korte broek of rok, vlechten in het haar en een petje.

Kind 1 is er zo een die alles al bij elkaar heeft gezocht en opgevouwen in z’n tas heeft zitten, voordat de eerste podiumavond-brief onder ogen kan komen. Kind 2 heeft standaard al een kast vol gescheurde broeken, een geruite blouse was ook goed en de zakdoek had de juf. Tot zover alles op rolletjes.
Voor kind 3 had ik geen spijkerjasje, ruzie met dochter over de bewuste korte broek of rok, geen petje en vlechten kan ik niet.

Maar daar was de Club van Relaxte Moeders-groepsapp. Binnen mum van tijd had ik een spijkerjasje van moeder 1, een petje van moeder 2 en een ik-vlecht-haar-wel-aanbod van moeder 3.
Moeder 2 ken ik voornamelijk uit de app-groep en weet dus nauwelijks hoe haar kinderen er ook-al-weer uitzien en in welke groep ze zitten. Maar haar dochter bleek tegenover mijn zoon te zitten en de juffen bleken op de ochtend van het petje-overhandigen-moment op de hoogte te zijn, dus ook dat verliep op rolletjes.

Op dinsdagavond 10 april moesten er 56 traktaties geknutseld worden en 2 keer 8 iets-en voor de juffen en meesters.

Op woensdag 11 april was de tweeling jarig. Slingers, zingen, cadeaus en naar school.
Ik deed nog wat verjaardagachtige boodschappen en kwam een leuk (reserve) petje tegen bij de Zeeman voor kind 3.

Kind 2 had ‘s ochtends generale voor zijn podiumavond.
Mocht daarna trakteren in de klas en de klassen rond met zijn zusje.
Had ‘s middags proef zwemmen voor diploma C.
En ‘s avonds podiumavond en half 10 in bed.
Met hoofdpijn.

Maar nu de pet 
Op donderdag 12 april verscheen het nieuwe (prachtige!) boek van mijn geliefde.
Hij had ‘s avonds een presentatie waar ik dus niet bij kon zijn.
Kind 1 en 3 hadden ‘s ochtends generale, zouden hun podiumkleren daarna mee naar huis nemen en moesten ‘s avonds weer aangekleed om 18.00 uur op school zijn. Ik stond in de file uit Hilversum, haalde de kinderen om iets over half 6 op van de opvang, waar we thuis precies 15 minuten hadden voor tosti’s bakken én opeten.
De vlechten die ik er die ochtend toch maar in m’n allerbeste poging in had gedaan, hingen er inmiddels wat slapjes bij.
Tijd om snel langs moeder 3 voor de vlechten te gaan was er no way. Ik keek in de tas met spullen voor het spijkerjasje en de pet en zag alleen een spijkerjasje. Het was 2 minuten voor vertrek.
“Waar is je pet, Lisa?” vroeg ik. Als ik haar Lisa noem en niet Lieverd of Liefje, weet iedereen meestal wel hoe laat is.
Opgetrokken schouders en wenkbrauwen, mond in tegengestelde richting.
“Hoezo weet je niet waar je pet is? Je had ‘m vanochtend toch op?”
“Bij de opvang!” realiseerde ze zich bijna euforisch. “Zal ik ‘m halen?”
“Daar hebben we geen tijd meer voor”, snibde ik. “Waar is je nieuwe petje? Pak die maar”.
Zelfde opgetrokken schouders en dito blik.
Ik ging in de snel schakelen modus: “Hier. De rode pet van Egge. Als we ‘m achterstevoren doen, ziet niemand dat het een jongenspet is”. We holden naar buiten, pakten de fietsen en raceten naar school.
Ik liep met Lisa mee naar de ‘artiesteningang’.
Terwijl haar juf haar verwelkomde, zag ik dat ze niks op haar hoofd had.
“Waar is je pet???” vroeg ik voor de derde keer in hele korte tijd.
Weer de opgetrokken schouders, die vragende blik en inmiddels bijtend op haar lip.
De juf nam haar mee.

Niet veel later stond ze op het podium. Als enige meisje zonder pet. Te stralen.

Als ik de anekdote voor de eerste keer navertel op een familiefeestje, kom ik zelf bijna niet meer bij.
“Van wie zal ze dát nou hebben?” reageert m’n zwager lachend.

Van mij, denk ik trots.

Ps. De petten zijn inmiddels alle drie weer terecht. Ook dat heeft ze van mij.

Categorie:

+ Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe