Hoe gaat het nu eigenlijk met… Philip Michael Thomas (Ricardo Tubbs)?

Hoe gaat het nu eigenlijk met… Philip Michael Thomas (Ricardo Tubbs)?


Ik had een plakboek, kalender, soundtrack en de plaat van Don Johnson op een BASF cassettebandje. Ik was, kortom, fan van Miami Vice (1984-1990). Waarin naast Don Johnson ook Philip Michael Thomas (1949) een hoofdrol speelde. Op wisselend acteerniveau kan ik wel zeggen, nadat ik laatst in een herhaling viel. Ricardo Tubbs, aangenaam.

Miami Vice

In de serie waren een paar constante factoren. Ricardo Tubbs droeg glimmende pakken, een mandecolleté en zijn gezicht en kapsel zagen eruit alsof hij zonet een dagdeel boven een frituurpan had gehangen. Sonny Crockett was meer van de pasteltinten, wijde broeken en blazers en sokloos, altijd sokloos. Bovendien woonde Sonny op een speedboot met een alligator die Elvis heette. Tijdens achtervolgingsscenes in de Ferrari Testosteron ramde Jan Hammer achter de schermen wat op zijn keyboard. Tot zover allemaal heel normaal.
Op de werkvloer hadden Sonny en Ricardo een pokdalige, zwijgzame doch briljante baas die Castillo heette, twee mannelijke collega’s die niet sexy waren en twee superknappe vrouwelijke collegaatjes die om een of andere reden altijd undercover als prostitutiehoertje moesten opdraven. Over dat soort rolmodellen zouden nu kamervragen gesteld worden maar hee, dit waren de eighties.

Philip Michael Thomas en Gandhi

Na 111 afleveringen, Don Johnson droeg inmiddels een buikmaskerend corset en er werd geëxperimenteerd met wazige voodoo-verhaallijnen, was de Miami Vice-koek op. Philip Michael Thomas vertrok met een goed gevuld portemonneetje en een mogelijk nog groter ego. (“I’m like Gandhi in a sense. I don’t mind walking with the people. I will take off my suits and ties and get down there and work.”)
Tijdens zijn Miami Vice-periode had hij al twee platen gemaakt, maar die werden ehm, matig ontvangen. Aan de keigave video’s lag het niet:

Van medium naar Grand Theft Auto

In 1993, muziek was nog steeds zijn grootste passie, componeerde hij met een fitness-instructrice de musical Sacha en de muziek voor haar fitness-video’s. Daarnaast maakte hij een paar slecht ontvangen televisiefilms om in ’94 een contract te tekenen voor het Philip Michael Thomas International Psychic Network. “From Miami Vice to world advice!”

Een paar jaar later werd hij vervangen, in ’97 mocht hij nog twee keer opdraven in Nash Bridges, de serie van Don Johnson en in 2002 en 2006 was hij de voice-over in de game Grand Theft Auto.

En nu?

Wat hij sindsdien doet: geen idee. Er waren grootse plannen voor een boek en een site maar Google weet van niks. Philip Michael kan in ieder geval nog dagelijks genieten van zijn creatieve namen voor zijn 11-koppige kroost: Noble, Kharisma, Sovereign, Sacred, Imaj, Sacha, Khrishna, India, Gabriel, Chayenne, en Melody. Van verschillende moeders, want om met een citaat te eindigen:

“I will always be a gypsy, and if a woman is going to love me, she will have to love the gypsy spirit in me. This is the thing in the past most women have not understood. They want to embrace the physical relationship and settle down. That means death to me. I gotta fly.”

Uh-huh.

Benieuwd hoe het nu is met Molly Ringwald? Of Andrew Ridgeley, Five Star of de Kids van Fame?

Like ook onze Facebookpagina voor wekelijkse blog-updates.

+ Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe