Over Wij van David Nicholls

Over Wij van David Nicholls


Ik las een boek waar zelfs Maarten van Rossem van zou moeten glimlachen: Wij, geschreven door David Nicholls. Hoewel ik lichte Oprah-boekenclub-gevoelens kreeg van de DWDD-boekenpanel-sticker op de voorkant, keek ik het gegeven paard niet in de bek en gaf het een kans.

Gelukkig maar, want wat een fijn boek! Er zit werkelijk in iedere zin een glimlach. En in sommige zelfs een schaterlach. Net als in het gemiddelde gesprek met een Engelsman, zeg maar. Humor als standaardmodus, zelfspot zonder uit- en aanknop.

Wij gaat over Douglas Petersen, zijn vrouw Connie en hun zoon Albie. Douglas is biochemicus en bestudeert fruitvliegjes
(wat hij zelf als volgt omschrijft: “Het lijkt een beetje op beginnen aan een immense legpuzzel. In het begin denk je ‘dit wordt leuk’ en je doet de radio aan en zet een pot thee, en pas dan besef je dat er teveel stukjes zijn en dat daar bijna alleen maar lucht op te zien is”),
Connie is een kunstenares die geen kunst meer maakt en Albie is een dromerige, rebelse ietwat getroebleerde puber (gewoon een puber dus eigenlijk). Samen gaan ze nog één keer op reis door Europa, voordat Albie gaat studeren en Connie gaat scheiden (en Douglas dus ook;-).

Het boek beschrijft hun Grand Tour, de relatie tussen vader en zoon en via flashbacks de liefdesgeschiedenis van de twee tegenpolen Douglas en Connie. Extra leuk is dat ze tijdens hun reis ook Amsterdam bezoeken, met bijbehorende funny observeringen. Hilarisch is de omschrijving van dat wat we allemaal wel een keer deden: je fiets neerzetten, 1 fiets aantikken en in een split second zit je midden in Domino D-Day. Voor Douglas wel een beetje jammer dat bij deze  über-Hollandse ervaring ook Harley Davidson motoren betrokken raakten.

Eigenlijk is het niet zozeer het verhaal dat het boek zo leuk maakt, maar vooral de zinnen en de omschrijvingen; scenes is misschien een beter woord. Ik zou er hier honderd kunnen overtypen, maar dat mag natuurlijk helemaal niet. Ok, nog eentje dan:

“…maar het is wel zo dat ik wantrouwend stond tegenover elke activiteit waarvoor het woord ‘straat’ geplaatst staat. Straatkunst, straateten, straattoneel, in alle gevallen gaat ‘straat’ vooraf aan iets wat beter binnen uitgevoerd zou kunnen worden.”

Weet je, eigenlijk zouden er luistertrailers voor boeken moeten bestaan in plaats van saaie recensies en samenvattingen. Gewoon een selectie van de mooiste zinnen voorgelezen door iemand met een fijne stem.  Alleen wordt kiezen bij Wij wel heel erg moeilijk en voor je het weet is je trailer een luisterboek.

Categorie:

+ Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe